კატეგორია: დავთარი

„ვიცი ნაკრების შიდა სამზარეულო. ვიცი, როგორ უყურებენ ფეხბურთელები მწვრთნელს და ამიტომ მივიღეთ ეს გადაწყვეტილება,“ – ეს სიტყვები ლევან კობიაშვილმა გაზაფხულზე, ვლადიმირ ვაისთან კონტრაქტის გახანგრძლივების გადაწყვეტილების მიღებისას თქვა. ამ კონტექსტში  „ვიცი, როგორ უყურებენ ფეხბურთელები მწვრთნელს,“ –  გუნდში ჯანსაღი სიტუაციის არსებობას ნიშნავს. ახლა კი რას ამბობს მწვრთნელი სომხეთთან დამარცხების შემდეგ: „თუ პროგრესი გსურთ, რამდენიმე ფეხბურთელი გუნდში არ...

ის, რაც „დინამო არენაზე“ მოხდა, დიდი ხანი არ დაგვავიწყდება. მიზეზი მარტივია – ასეთი შანსი ჩვენ დიდი ხანი აღარ გვექნება და გასახსენებლადაც 2020 წლის 12 ნოემბერი დაგვრჩება. არც თუ კარგ გასახსენებლად… ყველაფერი 1994 წლის 7 სექტემბერს დაიწყო, მოლდოვასთან მატჩი 1996 წლის ევროპის ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის იყო. უიღბლოდ დაიწყო – მოსაგები წავაგეთ და ევროპირველობაზე გასვლის შანსი პირველივე...

მძაფრსიუჟეტიანი ფილმივით ფინალია – ბოლო წუთია, გუნდი მინიმალური სხვაობით აგებს და ჯარიმის უფლებას იღებს… მეკარე მეტოქის საჯარიმოსკენ გარბის, ჩაწოდება და გოოოოლ… რა თქმა უნდა, ასეთი რამ ბევრჯერ მომხდარა და კიდევ ბევრჯერ მოხდება მაგრამ, ალბათ სხვაგან და სხვა სტადიონებზე, ოღონდ არა ჩვენთან, არა თბილისში, არა ქუთაისში, არც ბათუმში… ასეთი რამ შეიძლებოდა ჩრდილოეთ მაკედონიასთან საბედისწერო თბილისურ ფინალში...

შესავლის გარეშე ვთქვათ, 88-ე და 90+2 წუთებზე ფეხბურთელების შეცვლა ჯანდაბას, კაცმა შეიძლება იფიქროს, რომ დრო გაგვყავდა, მაგრამ… თუმცა, არა კაცო, რას ვლაპარაკობ. პირიქით, დრო იმათ გაჰყავდათ 89-ე წუთზე ორი ფეხბურთელი რომ შეცვალეს. ისინი იგებდნენ და… დაიცა, ერთი წუთით, კარგად დავფიქრდე.  ესე იგი, ისინი იგებდნენ. ანუ, უნდოდათ, რომ თამაში მალე დამთავრებულიყო. ანუ, დრო იმათ გაჰყავდათ. კი...

ფეხბურთის ქომაგს ფეხბურთის ფედერაციის შენობასთან ხელი მოხვდა. იმ ქომაგს, წუხელ სასტუმროდან სტადიონამდე რომ მიაცილა საყვარელი გუნდი და მერე კომენდანტის საათის დარღვევის გამო 2000-ლარიანი ჯარიმა დაეკისრა. ერთზე კი არაა საუბარი – ბევრ ქომაგზეა. ხელი კი ვისგან მოხვდათ, იცით? იმ ფედერაციის ჩინოსნებისგან, ვინც რამდენიმეწლიანი მუშაობის მანძილზე ყაზახეთთან მოგებისა და სომხეთთან ფრეს გარდა, შედეგად ვერაფერი დადო. ბოდიშის მაგიერი...

დავმარცხდით და ეს არ იყო რიგითი მარცხი. ჩვენ ფაქტობრივად მომავალი წავაგეთ, ის მომავალი, რომელიც ჯერ კიდევ გუშინ, იმედიანი და ოცნებებით სავსე იყო. მე უფრო მეტად გავიხედე მაკედონიელთა კარისკენ, ვიდრე ჩვენმა ნაკრებმა მთელი მატჩის მანძილზე და დიახ, ჩვენ ვიტყვით რომ ფეხბურთელებმა ჩააგდეს თამაში. მოულოდნელი და ბუნდოვანი იყო გუნდის ტაქტიკური მონახაზი, ზოგადად, შერჩეული შემადგენლობა, მწვრთნელის უნიათო გადაწყვეტილებები...

სულ ვიმეორებ, გაცეცხლებულ გულზე ემოცია არ უნდა გამოხატო მეთქი. ახლაც ვეცადე, ერთი ღამე მაინც გამეთია იმ ბოღმასთან, კიდევ დიდხანს რომ არ მომასვენებს და მერეღა ამომეთქვა. მე შემრცხვა! ვერმოგებისაც, გაშვებული შანსისაც, ტელევიზორს მიჯაჭვული მილიონისაც, სტადიონთან ნაკრების დამხვედრი ბიჭებისაც… ფეხბურთელების ნაცვლად სულაც არ შემრცხვენია. რეალურად, ცალკე აღებული ფეხბურთელი ცლკე აღებული ინსტრუმენტია. მერე უკვე დირიჟორის ამბავია, გამოუვა თუ...