ტრიუმფით დაასრულა სკანდინავიური ვოიაჟი „ნორჩი დინამოელის“ U11-ის გუნდმა. თბილისელები 13 ივლისს ორი გუნდით გაემგზავრნენ შვედეთში და Gothia Cup ში ჩაებნენ. ამ ტურნირს გუნდები, მსოფლიოში ერთერთ უმსხვილეს ახალგაზრდულ საფეხბურთო ფორუმში-Dana Cup-ში მონაწილეობისთვის იყენებენ. ქართველებმა შვედეთში 6 ამხანაგური მატჩი გამართეს, ორი მარცხის საპირწონედ, სამი მოიგეს, ერთიც ფრედ დაასრულეს, ამ გამოცდილებით დანიას ეწვივნენ და 22 ივლისიდან ტურნირში ჩაებნენ....
საქართველოს სპორტულ ჟურნალისტთა ასოციაციას ახალი პრეზიდენტი ჰყავს – სპორტული მედიის მესაჭე მომდევნო ოთხი წლით ჩვენი კოლეგა, ყველასთვის ცნობილი, გამოცდილი გიგა გვენცაძე იქნება, რომელმაც ეს პოსტი მიხეილ აბაიშვილისგან გადაიბარა, რომელიც თავის მხრივ, ორი ვადით, რვა წლის მანძილზე წარმატებით უძღვებოდა საქართველოს სპორტულ ჟურნალისტთა ასოციაციას. დღეიდან მიხეილ აბაიშვილი, ბიძინა ბარათაშვილთან და თენგიზ პაჭკორიასთან ერთად ვიცე-პრეზიდენტის ფუნქციებს შეასრულებს. ძველ-ახალია...
… არანაირი „ნაპოლიში“ ტრანსფერი და ათნომრიანი მაისურა არ არსებობს. ჯერ ერთი ამ მაისურას, მარადონას უკვდავსაყოფად, ტაბუ დაედო ნეაპოლურ კლუბში და მეორეც – „ნაპოლის“ პრეს-სამსახურმა გამოაცხადა, რომ ქართველი ფეხბურთელის მიმართ კლუბს ინტერესი არ აქვს. სამაგიეროდ არსებობს მარტივი მოცემულობა – „რუბინის“ ქართველი ლეგიონერი ხვიჩა კვარაცხელია სამშობლოში დაბრუნდა, რადგან, ეროვნულ გუნდშია გამოძახებული. ამ მარტივ მოცემულბაში კი საქმე ცოტა...
ჩვენი ბადრი კეთილაძე უკანასკნელ გზაზე გავაცილეთ. როგორი ფოტოგრაფი იყო ბადრი, მისი გადაღებული კადრების ნახვა უმალ მიგახვედრებთ, აქ კი გვინდა უცხო თვალისთვის უჩინარი ბადრი კეთილაძე გავიხსენოთ და თქვენც გაგაცნოთ. ბადრი, ისეთი, როგორიც იყო… ორიათასიანების გარიჟრაჟია, დუღს და გადადუღს „სარბიელური“ ცხოვრება. ხარისხიანად და ოპერატიულად შუქდებოდა ყველა სპორტული მოვლენა, გამორჩევით კი ფეხბურთი. იყო გადარბენები მატჩიდან მატჩზე, ქალაქიდან ქალაქში....
სიკვდილმა პირდაპირ ფეხბურთის გულზე მიიტანა შეტევა -გულის შეტევით მარადონა გარდაიცვალა… 60 წლის წავიდა დიეგო მარადონა და პირველი რაც ამ დროს გახსენდება,, ღმერთის ხელია” და ის 60 მეტრიანი ტრიუმფალური დრიბლინგი ინგლისთან, ფენომენალური გოლი რომ შვა… მექსიკა 1986… ის წელი ჩინური ჰოროსკოპითაც კი მარადონას წელი იყო და სწორედ იმ წელს დადგა თავდაყირა საფეხბურთო სამყარო, რომელმაც ახალი ღერძის...
სომხეთთან როგორ წააგეთ, ბიჭო?.. მეგობრებთან ერთად ვუყურე საქართველო – ჩრდ. მაკედონიას. რეგულაციებს დავემორჩილეთ და რაკიღა საგანგებო მდგომარეობას ემთხვეოდა მატჩი, იქვე დარჩენა გადავწყვიტეთ. ასეთი მნიშვნელობის თამაშისას უერთმანეთოდ ვერ ვიქნებოდით, გვსურდა დიდი ემოცია თანაბრად გაგვენაწილებინა და ტრიუმფი გაგვეზიარებინა… თვალებს ვერ ვუსწორებდით ნამატჩევს ერთმანეთს, თუმც ერთად ყოფნით ერთმანეთს ეს ტკივილი თუ ვერ გადავატანინეთ, შევუმსუბუქეთ მაინც და ასე იყო...
მძაფრსიუჟეტიანი ფილმივით ფინალია – ბოლო წუთია, გუნდი მინიმალური სხვაობით აგებს და ჯარიმის უფლებას იღებს… მეკარე მეტოქის საჯარიმოსკენ გარბის, ჩაწოდება და გოოოოლ… რა თქმა უნდა, ასეთი რამ ბევრჯერ მომხდარა და კიდევ ბევრჯერ მოხდება მაგრამ, ალბათ სხვაგან და სხვა სტადიონებზე, ოღონდ არა ჩვენთან, არა თბილისში, არა ქუთაისში, არც ბათუმში… ასეთი რამ შეიძლებოდა ჩრდილოეთ მაკედონიასთან საბედისწერო თბილისურ ფინალში...
დავმარცხდით და ეს არ იყო რიგითი მარცხი. ჩვენ ფაქტობრივად მომავალი წავაგეთ, ის მომავალი, რომელიც ჯერ კიდევ გუშინ, იმედიანი და ოცნებებით სავსე იყო. მე უფრო მეტად გავიხედე მაკედონიელთა კარისკენ, ვიდრე ჩვენმა ნაკრებმა მთელი მატჩის მანძილზე და დიახ, ჩვენ ვიტყვით რომ ფეხბურთელებმა ჩააგდეს თამაში. მოულოდნელი და ბუნდოვანი იყო გუნდის ტაქტიკური მონახაზი, ზოგადად, შერჩეული შემადგენლობა, მწვრთნელის უნიათო გადაწყვეტილებები...
ეს, გამოცხადებული ტრიუმფის ქრონიკაა-„ლივერპული“ ინგლისის ჩემპიონია, უკვე ცხრამეტგზის… ძალიან ემოციური იყო საჩემპიონო თასის აღმართვა. მერსისაიდელთა კაპიტანმა, ეს პროცედურა ბოლო ორი წლის მანძილზე უკვე მეოთხედ შეასრულა. წინა სამის უშუალო შემსწრე ათასობით ქომაგი იყო, თუმც ცარიელი ტრიბუნების წინ, წუხანდელი თასაღმართვა, მაინც ყველასგან გამორჩეული გახლდათ, რაკიღა, ოცდაათი წელიწადი ელოდნენ მერსისპირა წითელ ნაწილში ამ ზეობას. კაპიტანი ჯორდან ჰენდერსონი დაბადებულიც...
ევროპული კალათბურთის ერთერთმა ყველაზე თვალსაჩინო მძიმე ფორვარდმა, ბევრი ქართველისთვის მძიმე გადაწყვეტილება მიიღო – რუსული არმიის გუნდს შეუერთდა და არ მგონია, სადაო იყოს ის ფაქტი რომ, პუტინ-ივანოვის მიერ ასე ბრენდირებულ-გაპიარებული ცსკა, სწორედაც რომ წითელი რუსული არმიის სახეა, იმ რუსული არმიისა, რომელიც საუკუნეა უმოწყალოდ გვავიწროვებს. არ მესმის მათი, ვინც სპორტს პოლიტიკისგან მიჯნავს, პუტინის საყვარელ ფალავნებს რომ ვაკრავთ...