სომხეთთან როგორ წააგეთ, ბიჭო?.. მეგობრებთან ერთად ვუყურე საქართველო – ჩრდ. მაკედონიას. რეგულაციებს დავემორჩილეთ და რაკიღა საგანგებო მდგომარეობას ემთხვეოდა მატჩი, იქვე დარჩენა გადავწყვიტეთ. ასეთი მნიშვნელობის თამაშისას უერთმანეთოდ ვერ ვიქნებოდით, გვსურდა დიდი ემოცია თანაბრად გაგვენაწილებინა და ტრიუმფი გაგვეზიარებინა… თვალებს ვერ ვუსწორებდით ნამატჩევს ერთმანეთს, თუმც ერთად ყოფნით ერთმანეთს ეს ტკივილი თუ ვერ გადავატანინეთ, შევუმსუბუქეთ მაინც და ასე იყო...
მძაფრსიუჟეტიანი ფილმივით ფინალია – ბოლო წუთია, გუნდი მინიმალური სხვაობით აგებს და ჯარიმის უფლებას იღებს… მეკარე მეტოქის საჯარიმოსკენ გარბის, ჩაწოდება და გოოოოლ… რა თქმა უნდა, ასეთი რამ ბევრჯერ მომხდარა და კიდევ ბევრჯერ მოხდება მაგრამ, ალბათ სხვაგან და სხვა სტადიონებზე, ოღონდ არა ჩვენთან, არა თბილისში, არა ქუთაისში, არც ბათუმში… ასეთი რამ შეიძლებოდა ჩრდილოეთ მაკედონიასთან საბედისწერო თბილისურ ფინალში...
დავმარცხდით და ეს არ იყო რიგითი მარცხი. ჩვენ ფაქტობრივად მომავალი წავაგეთ, ის მომავალი, რომელიც ჯერ კიდევ გუშინ, იმედიანი და ოცნებებით სავსე იყო. მე უფრო მეტად გავიხედე მაკედონიელთა კარისკენ, ვიდრე ჩვენმა ნაკრებმა მთელი მატჩის მანძილზე და დიახ, ჩვენ ვიტყვით რომ ფეხბურთელებმა ჩააგდეს თამაში. მოულოდნელი და ბუნდოვანი იყო გუნდის ტაქტიკური მონახაზი, ზოგადად, შერჩეული შემადგენლობა, მწვრთნელის უნიათო გადაწყვეტილებები...
ეს, გამოცხადებული ტრიუმფის ქრონიკაა-„ლივერპული“ ინგლისის ჩემპიონია, უკვე ცხრამეტგზის… ძალიან ემოციური იყო საჩემპიონო თასის აღმართვა. მერსისაიდელთა კაპიტანმა, ეს პროცედურა ბოლო ორი წლის მანძილზე უკვე მეოთხედ შეასრულა. წინა სამის უშუალო შემსწრე ათასობით ქომაგი იყო, თუმც ცარიელი ტრიბუნების წინ, წუხანდელი თასაღმართვა, მაინც ყველასგან გამორჩეული გახლდათ, რაკიღა, ოცდაათი წელიწადი ელოდნენ მერსისპირა წითელ ნაწილში ამ ზეობას. კაპიტანი ჯორდან ჰენდერსონი დაბადებულიც...
ევროპული კალათბურთის ერთერთმა ყველაზე თვალსაჩინო მძიმე ფორვარდმა, ბევრი ქართველისთვის მძიმე გადაწყვეტილება მიიღო – რუსული არმიის გუნდს შეუერთდა და არ მგონია, სადაო იყოს ის ფაქტი რომ, პუტინ-ივანოვის მიერ ასე ბრენდირებულ-გაპიარებული ცსკა, სწორედაც რომ წითელი რუსული არმიის სახეა, იმ რუსული არმიისა, რომელიც საუკუნეა უმოწყალოდ გვავიწროვებს. არ მესმის მათი, ვინც სპორტს პოლიტიკისგან მიჯნავს, პუტინის საყვარელ ფალავნებს რომ ვაკრავთ...
გოგონა მამასთან ჩასახუტებლად გარბის… ზოგადად, ამაღელვებელი მომენტია შვილების მამებთან ჩახუტება. ერთი ასეთი მომენტი კი, ალბათ სამუდამოდ დარჩება ჩემს მეხსიერებაში… 2005 წლის 3 ივლისი, უიმბლდონის ცენტრალური კორტი, 17 წლის ულამაზესი გოგონა ტრიბუნებისკენ გარბის, მან ეს ესაა გადატრიალება მოახდინა ჩოგბურთში და სპორტის ამ სახეობის ერთ-ერთ უდიდეს სენსაციად იქცა. გარბის მაშა, გარბის მამასთან ჩასახუტებლად, მამასთან რომელიც თავის მხრივ...
უეინ რუნის მეუღლე კოლინმა ჯეიმი ვარდის თანამეცხედრე რებეკა ჯაშუშობაში ამხილა. როგორც აღმოჩნდა, ვარდის გულის ვარდმა, რუნების საცვალი მზის სინათლეზე გამოჰფინა, ანუ, ჭორიკანა ბრიტანულ ტაბლოიდ The Sun-ს მიჰყიდა და ამით ხელიც გვარიანად მოითბო. „ის ჩემიანად მიმაჩნდა, ვმეგობრობდით და ბოროტად ისარგებლა ჩემი ნდობით. მას წვდომა ჰქონდა ჩემს იმ პროფილთან, სადაც მხოლოდ ძალიან შინაურები მყავდა დამატებული,” – განაცხადა...
ცოტა ხნის წინ გაცხადდა, რომ საფეხბურთო ზენიტში მყოფი „ლივერპული“ მსუყე კონტრაქტს გააფორმებდა „ნაიკთან“. ჩემპიონთა ლიგის და ევროპის სუპერთასის ტრიუმფით მომგები მერსისაიდული კლუბი ახლა ყველა სოლიდური ბრენდისთვის სასურველი პარტნიორია, მაგრამ რანდენიმე წლის წინ ასე არ იყო – „ლივერპული“ ამაოდ ცდილობდა ძველი დიდების დაბრუნებას და ამ მძიმედ სავალ გზაზე, მანამდე ერთგულმა „ადიდასმაც“ უგანა. ამას მოჰყვა ნაკლებპრესტიჟულ „ვორიორთან“...
სტამბოლში სამსაათნახევრის დაგვიანებით ჩავედით. მიზეზი არ დაილია, ჯერ იყო და მავანმა, ერთ-ერთი ბოლო მოდელის „მერსედესიანმა“ თურქმა, ნახალოვკურად ჩაუჭრა სავალი გზა ჩვენს ავტობუსს და ამას ისეთი გაწევ-გამოწევა მოჰყვა, ჟანდარმთა ჩარევა გახდა საჭირო. მერე კი საბურავი გაუსკდა, ამას სტამბოლური საცობებიც დაერთო და ბეშიქთაშის Vodafone Arena-დან ორ კილომეტრში მდებარე სააკრედიტაციო ცენტრიდან ვიდრე სტადიონზე მივედი, ფრენკ ლამპარდის პრესკონფერენცია დასრულებული...
14 აგვისტოს, თოთხმეტწლიანი პაუზის შემდეგ ლივერპული მორიგი ფინალის სათამაშოდ სტამბოლს უბრუნდება. ევროპის სუპერთასის ფინალი, რაღა თქმა უნდა, მნიშვნელობით გვარიანად ჩამოუვარდება იმ ეპოქალურ და ქრესტომათულ, თოთხმეტი წლის წინანდელ მატჩს, მაგრამ, როგორც უნდა იყოს, სატიტულო ბრძოლაა და შესაბამისად მუხტიც უდიდესია. ფეხბურთი უპირველესად ქომაგისაა და დღეს და ხვალ დიდი ინგლისური დესანტის მობილიზებას ელიან მასპინძლები, თუმც „ჩელსის“ და „ლივერპულს“...