როცა ჯიგარი ხარ!

აუ, რა გამახსენდა. იქნება ასე, ათი-თორმეტი წლის წინანდელი ამბავი. საქართველოს თასის მერომელიღაცედფინალი იყო, ერთი გუნდი მეორეს ძალიან სჯობდა. გაუტანა ერთი, გაუტანა მეორე, გაუტანა მესამე… პირველ ტაიმში ხდება ეს ყველაფერი. ჰოდა, გაუტანა მეოთხეც. დაუტყაპუნეს თანაგუნდელებმა გოლის ავტორს ბეჭებზე ხელი. გადმოვიდნენ ცენტრს აქეთ და უცებ მესმის:

— არა უშავს, ბიჭებო! არა უშავს!

ე! მეხამუშა. კარგად დავაკვირდი. აშკარად არ მომჩვენებია. მეოთხე გოლი რომ გაიტანა იმ გუნდის ფეხბურთელი ყვიროდა. არაუშავს ბიჭებოო, თავისიანებს ეუბნებოდა.