“როცა კაცი ჯერ არ გამხდარა ორმოცდარვა წლისა და მაინც პესიმისტია, ბევრი რამ სცოდნია ამ ქვეყნისა, მაგრამ, როცა კაცი ორმოცდარვას გადასცდება და ოპტიმისტად რჩება, არაფერი სცოდნია.” მარკ ტვენი წერილი „ძვირფასო ჯორჯ! როგორა გაქვს თვალი? ბოლოჯერ რომ გნახე, მატჩისშემდგომ ინტერვიუს იძლეოდი აქსელ შულცთან ორთაბრძოლის შემდეგ. მარცხენა თვალი იმგვარად გქონდა გასიებული, რომ სათვალის გაკეთებას ლამობდი, მაგრამ შენი ცხვირის...
გამიგონე, რუსებს რა დაემართათ? ყველაფერი ცხელი ჩაის ბრალია. ჩაი რა შუაშია? ბრაზილიასთან წაგებაზე ვამბობ. ბრაზილიასთან ისედაც წააგებდნენ. შენ ალბათ ოთხი ბურთით წაგებას ამბობ. დიახ. ჰოდა ჩაის ბრალია. როგორ? ბიშოვეცს ცხელი ჩაი დაულევია თამაშის წინ, პირი დასწვია და ფეხბურთელებს ვეღარაფერი უთხრა. აბა, მოიგონებ ხოლმე. ბურთი რომ შენს კარში არ უნდა შეაგდო, იმას რა თქმა უნდა? ნდომებია,...
სტენლი მეტიუზი დაიბადა 1915 წლის 1 თებერვალს, სტოკში თავდამსხმელი წონა: 71 კგ. სიმაღლე 174 სმ. ოქროს ბურთის მფლობელი (1956) კლუბები: სტოკ სიტი (1931 – 1942 და 1961 – 1965 ), ბლეკპული (1947- 1961 ). ტიტულები: ინგლისის ყველა დროის საუკეთესო ფეხბურთელი; ინგლისის საუკეთესო ფეხბურთელი (1948, 1963); ინგლისის თასის მფლობელი (1953); 1965 წელს მიენიჭა ტიტული – სერ. ინგლისის ჩემპიონატში:...
– ვერ გავიგე. – -რა ვერ გაიგე? – ოუენის ფეხები სამოც მილიონად დააზღვიესო. – შენ ოუენი რა იცი? – ოუენი მე კი არა, სტივ ვანდერმაც იცის. – ეგ ხო ბრმაა? – ჰოდა, მაგანაც. – და რა გინდა? – ფეხის დაზღვევა რაღაა? – შენ ძველი დროის ასლამაზოვი გაგიგონია? – ვინა? -ასლამაზოვი, „დინამოს“ ფეხბურთელი. – არა, მე...
ამ თებერვლის თვის ბოლოსკენ, აგვისტოდან რომ მოვთვალოთ, ინგლისში ოცდამეთორმეტე მენეჯერი მოიხსნა. ამჯერად ეს თურინგიელი უვე როსლერი იყო, ჩვენი ძველი ნაცნობი, გიო ქინქლაძის დროიდნელ „სიტიში“ რომ იყო მეგოლედ. როსლერი პირველი ლიგის „ფლიტვუდ თაუნის“ მენეჯერობიდან გადააყენეს. ოთხ ლიგაში, ექვსი თვის განმავლობაში გათავისუფლებული ოცდათორმეტი მენეჯერი ეგებ ბევრიც არ იყოს, მაგრამ მაინც ბევრია, მით უმეტეს, რომ კიდევ რამდენიმეს, ისედაც...
ზამთრის ოლიმპიადა სრულდება. ჩვენს დროში და ჩვენს ქვეყანაში ეს არცთუ პოპულარული სანახაობაა. ხალხი დიდად არ ინტერესდება ოლიმპიური თამაშობათა ცქერით. პრინციპში, რომც დაინტერესდეს, შუქი არა აქვს და უეჭველად სადმე დვიჟოკირებულ ადგილას უნდა წავიდეს, ვთქვათ, ფიგურული სრიალის საყურებლად. მაგრამ დღეს სხვა დროა. განა ვინმეს ფიგურული სრიალი ახსოვს? არადა, იყო სხვა დროც. სანამ რუსთა ხელქვეით ვიყავით, ფიგურული სრიალიც...
– რაღაც ხმაურია. რა ხდება? – რაღა რა ხდება, იყიდება, წითელ თუმნიანებზე იყიდება. – რა? – “მანჩესტერ იუნაიტედი”. – მერე მაგაში რა არის ცუდი? – როგორ გითხრა. ჯიგარს ამოიღებ და გაყიდი? – ხბო ხომ არ ვარ? არამედ კაცი. – საქმეც მაგაშია. კაცობა თუმნიანზედ არ უნდა დახურდავდეს, ჯიგარი კიდევ ყაურმაზედ – ვაჰ, რა ლამაზადა თქვი, შიგნეულობა...
გამარჯობა, ძვირფასო ჩვეულებრივო ამერიკელო. შენ, რომელიც ასე აღიზარდე შენს კოლეჯსა თუ უნივერსიტეტში, რომ ხელში ან ბეისბოლის ტაფელა გეპყრა, ან კალათბურთის ნარიჯისფერი ბურთი გეჭირა, ან თქვენებური ფეხბურთის ჩაფხუტი გეხურა თავზე, ახლა კი დისტანციური მართვის პულტი ჩაგიბღუჯავს ხელში და ორასარხიან ტელევიზორში სპორტის საყვარელ თუ, ნაცნობ სახეობას ეძებ, გთხოვ, გადართე ფეხბურთზე, მითუმეტეს, რომ ამის საშუალება უკვე გაქვს. დაიწყო...
– გამიგონე, რუსებს რა დაემართათ? – ყველაფერი ცხელი ჩაის ბრალია. – ჩაი რა შუაშია? ბრაზილიასთან წაგებაზე ვამბობ. – ბრაზილიასთან ისედაც წააგებდნენ. შენ ალბათ ოთხი ბურთით წაგებას ამბობ. – დიახ. – ჰოდა ჩაის ბრალია. -როგორ? -ბიშოვეცს ცხელი ჩაი დაულევია თამაშის წინ, პირი დასწვია და ფეხბურთელებს ვეღარაფერი უთხრა. – აბა, მოიგონებ ხოლმე. ბურთი რომ შენს კარში არ...
მოკრივის ყოფა ხომ ასეთია – ერთ დღეს ყველაფერი მთავრდება. უფრო სწორად კი, ადამიანი ხვდება, რომ იქ, რინგზე მისთვის ყველაფერი დამთავრდა. ასეთია დროისა და ცხოვრების კანონი. ყველაფერი წყდება და მოკრივე, ერთ დროს ცნობილი და სახელგანთქმული, ყოველდღიურობაში დაინთქმება ხოლმე. რინგს გარეთ ის მილიონებში ითქვიფება და მხოლოდ ვიღაც თუ იტყვის: „გახსოვთ? ეს ის არის“. რინგის დატოვება, ხელთათმანების...