ანდრეი იარმოლენკო უკრაინაში მიმდინარე ომის გამო ფეხბურთზე ვეღარ ფიქრობს. რუსეთის აგრესია რომ დაიწყო, „ვესტ ჰემის“ ვარსკვლავს კლუბმა შვებულება მისცა, რათა ოჯახისთვის მიეხედა. უკრაინული ტელევიზიისთვის მიცემულ ინტერვიუში 32 წლის თავდამსხმელმა ვლადიმირ პუტინს გენოციდში დასდო ბრალი.

იარმოლენკოს ოჯახი ნაწილობრივ მშობლიურ ჩერნიჰივში (ჩერნიგოვი) რუსულ რაკეტებს მიწისქვეშეთში აფარებს თავს. მათი და უახლოესი მეგობრების ძებნაში ფეხბურთელი კარგა ხანს ვერ ჭამდა და ვერ იძინებდა. თან ბედი არ გინდა? მან ცოლ-შვილი ომის დაწყებამდე ერთი დღით ადრე გააგზავნა ინგლისიდან უკრაინაში.

„ჩაქუჩებისა“ და ეროვნული ნაკრების მოთამაშე ბრიტანეთის მთავრობას სთხოვს ყველა ძალა იღონოს, რათა მის სამშობლოში ომი შეწყდეს. ის აგრეთვე ფეხბურთელებს რუსეთის აგრესიის მსხვერპლთათვის თავშესაფრის შეთავაზებას, წამლებისა და ფულის  შეგროვებას სთხოვს.

„დღეს ფეხბურთზე ლაპარაკი და ფიქრი ძნელია, — ამბობს იარმოლენკო, — ვერც კი გეტყვით, როგორ ვვარჯიშობ და ვთამაშობ. ომის პირველ კვირაში ვერ ვიძინებდი, საჭმელს ვერ ვეკარებოდი. ერთადერთი, ტელეფონზე ვლაპარაკობდი. ნათესავებს ვუკავშირდებოდი, ამბავს ვეკითხებოდი.

ვატყობდი, რომ ვგიჟდებოდი. ახლაც კი არ ვიცი რა ანგარიშებით დამთავრდა თამაშები ან ვინ ვისთან ითამაშა.

რაც უკრაინის თავს ხდება, ნამდვილი გენოციდია. ისინი ჩვენს ხალხს უბრალოდ ანადგურებენ — ესვრიან სამოქალაქო პირებს, ბავშვებს, ქალებს. განა ეს შეიძლება? საშინელებაა. სწორი სიტყვების პოვნა მიჭირს.

ვნახე, როგორ გამართა რუსეთში ხალხმა კონცერტი. ვერ ვხვდები როგორ მიაჩნიათ ასეთი ქცევა ნორმალურად. იმის თქმა, რომ ყველა რუსი ცუდი ადამიანია არ მინდა. ვიცი, რომ ბევრმა მათგანმა იცის რა ხდება სინამდვილეში. ვიცი მათი დამოკიდებულება, მაგრამ ფაქტი ფაქტად რჩება: აქ ხალხს ხოცავენ.

ბრიტანეთი ჩვენს ქვეყანას მაქსიმალურად ეხმარება, მაგრამ იქნებ აქაურმა ხალხმა თავის მთავრობაზე ზეგავლენაც მოახდინოს და უკრაინის თავზე ცა ჩააკეტინოს. თუ ეს მოხდება, ხალხი აღარ დაიღუპება. აი, ეს არის, რაც ჩვენ გვინდა.

უკრაინელი ფეხბურთელებიდან ზოგმა იარაღი აიღო ხელში, ზოგი ფულს დებს, ზოგი ხალხს თავშესაფარს აძლევს, წამლებს ყიდულობს მათთვის. ყველამ რაღაც უნდა იღონოს. ბრძოლა ყველას არ შეუძლია.

ამიტომაც ვცდილობ ჩემს მშობლიურ ქალაქს დავეხმარო. პირველივე დაბომბვის მერე დავურეკე მერს და ვკითხე, ჯარისთვის რა იყო საჭირო. დღეს ბევრი ბავშვი მშობლების გარეშე დარჩა. ბევრ ოჯახს სახლი აღარ აქვს. ჩვენ ყველანი ერთმანეთს უნდა დავეხმაროთ.

ბოლოს მინდა დიდი მადლობა ვუთხრა „ვესტ ჰემის“ ფანებს, რომელებიც თამაშებზე უკრაინის დროშებით მოდიან. ისინი ცდილობენ ყველა შესაძლო ხერხით დაგვეხმარონ“.